Read Comments

#inteGRRRatie

Hiernaast (of boven, afhankelijk van je beelddrager) zie je het begin van de assist die ons waarschijnlijk het EK onder 17 jaar bezorgt. Het is een screenshot en ik  typ dit live, tijdens de finale (2018).

Volg jij het voetbalnieuws, dan is onze overwinning vast al geen nieuws meer op het moment dat jij dit leest. Maar dit stukje gaat mij niet over deze finale. Het gaat mij om die echte, die van het grote Nederlands elftal op een toekomstig E- of WK.

Ik typ dit nu, want hoe slecht dat elftal nu ook gaat, die finale komt er aan. Ik typ dit stukje nu omdat er een kans bestaat dat jij anders niets leest over de belangrijkste naam van dit Onder 17 EK. Ik heb het over het grootste talent van de afgelopen en komende jaren.

Jij hebt nog niet van hem gehoord, want technisch zwaar begaafden hebben nog al eens de neiging om tekort te schieten in effectiviteit. Panna’s als die hierboven zullen zelden ons veel te korte internetnieuws halen.

Je kent hem dus nog niet, maar toch heb jij hem al vaker gezien. De beste linksvoor van dit EK staat namelijk overal in Nederland, op pleintjes en op straat. 

Hij is (mode)bewuster, scherper, en minder rood, wit, bleu dan zijn leeftijdsgenoten. Hij is net zo vergroeid met de bal als het woord ‘brutaal’ met zijn sociale status.

In mijn debuutroman, De Bijbal, werp ik een bescheiden licht op de integratiecyclus waar hij deel van uitmaakt. Ik beschrijf de kentering van half begrepen culthelden als Dries Boussatta, Mounir El Hamdaoui en Ismail Aissati naar teamspelers als Adil Auassar, Yassin Ayoub en Khalid Karami* (*een soort verbeterde versie van Berry van Aerle).

Ik zal je mijn pretentieuze conclusie en frustraties omtrent het wegvallen van Nouri* (een voormalig supertalent van Ajax) en het wegjagen van Ziyech (een voormalig supertalent van het Nederlands elftal) besparen. In plaats hiervan laat ik jullie achter met een naam. Net als op de vorige foto zal deze zweven boven alle maaivelden van onze aarde.

Hij gaf de winnende assist net met buitenkantje links, na een panna. In de halve finale scoorde hij zijn penal met een Panenka en hij is jonger dan de meesten, nog maar 16 jaar. De naam waar ik het nu al de hele tijd over heb is moeilijk, niet normaal. Word alsjeblieft nooit “normaal” Mohammed Ihattaren!

Tags:
Categories politiek, Sport

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.